Comac-Gent organiseert een avond over de Roma in Gent. We tonen de spraakmakende Koppen-reportage over de Roemeense Roma-zigueners die in erbarmelijke omstandigheden zo dicht bij ons wonen. Na de reportage komen een Roma en een gespecialiseerde advocaat duiding geven. De activiteit gaat door op donderdag 25 maart vanaf 19u30 in Auditorium D van de Blandijn.

Een kleine inleiding tot de reportage: “Ik schaam me dat ik moet bedelen. Ik ben drie interimkantoren afgelopen, maar je moet een domicilie hebben om te werken.” Al vier maanden woont Daniel Preda (29) samen met een veertigtal andere Roma achter het Rabot in Gent. In barakjes, twee bij twee meter, met een golfplaten dak. Papier, nat hout, plastiek; alles gaat in brand om hen warm te houden. Daniel is naar België gekomen vanuit Roemenië met Eurolines. “De bus kost zo’n honderd euro en stopt in Gent. En ik wil hier geld verdienen om naar mijn twee kinderen in Roemenië te sturen.”

“Hoe erg dit ook is, het is beter dan Roemenië. Ik ga nooit terug. Daar krijgen we geen werk en worden onze kinderen gediscrimineerd op school.” Ion Dragan (42) en zijn vrouw Liubita verkiezen dit leven tussen de ratten, zonder stromend water of elektriciteit. Want in hun thuisland worden ze uitgespuwd en weggejaagd, net omdat ze Roma zijn. “Ze krijgen zelfs geld om er weg te gaan, een soort van etnische zuivering”, fluistert de Gentse Carla Ronkes. Ze brengt wat truien tegen de kou. “Het is misschien belachelijk, maar ik kan ze niet aan hun lot overlaten. Gelukkig zijn hier geen kinderen bij.”

“Natuurlijk doen de Roma zich voor als slachtoffers, dat is hun overlevingsstrategie. Maar wij moeten ophouden hen als slachtoffers te behandelen. Ze hebben iets te bieden, ze willen werken”, zegt Koen Geurts. Hij werkt al jaren met Roma. “Het zijn EU-burgers, dus ze mogen hier drie maanden blijven en als zelfstandige werken. Maar hoe kun je op drie maanden tijd Nederlands leren, werk vinden zonder diploma en genoeg geld bijeenrapen om een huurwaarborg te kunnen betalen? Het is gemakkelijk de schuld op Europa te schuiven. Elke lidstaat moet zijn verantwoordelijkheid nemen.” (bron: vrt site)